bugün ve yarın

bugünleri anlamsız kılan yarınlar aslında. her ne yaşıyorsak, ya yarına göre planlıyoruz ya da yarın olunca zaten yok olup bitmiş oluyor.hep yitip giden anılarla yaşıyoruz ölene dek. resimlere bakıp, kadehleri vuruyoruz. eski bir günü hatırlayıp, eski şarkılar söylüyoruz.geçen her saniye biraz daha yaşlandırıyor bizi. ama yine de hatırlayınca geçmişten bir iki tatlı bakış, bi' kaç tatlı söz, yine içimiz içimize sığmıyor.ağlamamak için zor tutuyoruz kendimizi. kimi zamansa ağlıyoruz. bazen hatırlamanın sevincinden bazen geriye dönememenin acısından. belki de ikisi birden damlıyordur gözlerimizden. velhasıl hepimiz sürekli kaybediyoruz, kazandığımız hiç bir şey yok olgunluk dışında. ne aşk kalıyor geriye, ne dostluk, ne para.hepsi eriyor avuçlarımızda kar olup. bugünleri anlamsız kılan yarınlar aslında. buna karşın bugünler yarınları anlamlı kılmaktan vazgeçmiyor. karşılıksız sevgi bu olsa gerek. öyle ya, bugün ne yapıyorsak yarına devrediyor. bugün veriyor, yarın alıyor ve bugün veriyor yarın alıyor.